سخنرانی جلالتمآب  دکتور عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه‌‌ی ملی در انستیتوت مطالعات استراتیژیک اسلام آباد

org_admin
سه‌شنبه ۱۳۹۹/۷/۸ - ۱۴:۱۲
dr.Abdullah

بسم الله الرحمن الرحیم
آقای سفیر خالد محمود رییس انستیتوت؛
آقای سفیر چوهدری؛
عالی جنابان!
السلام و علیکم و رحمت الله و برکاته!
دوستان و همکاران عزیز!
خرسندم که امروز با شما در نهاد معتبر انستیتوت مطالعات استراتیژیک اسلام آباد حضور دارم. امیدوارم در بخش پرسش و پاسخ بیش‌تر بتوانیم به قضایا بپردازیم. گفت‌وگو، سیاست خارجی دانش‌محور و دپلوماسی موثر محورهای عمده‌ی کاری انستیتوت را شکل می‌دهند. به نظرم این‌ها در مرحله‌ی کنونی نیاز‌های اصلی منطقه‌ی ما و فراتر از آن اند. من امروز اینجا برای گفت‌وگو آمده‌ام نه برای سخنرانی.
این نخستین سفرم به اسلام آباد بعد از ۱۲ سال می‌باشد. من و هیأت همراهم می‌خواهیم با استفاده از این فرصت از رهبری ملکی و نظامی پاکستان، از جامعه‌ی مدنی، از روشنفکران و تحصیل‌کردگان و از تمام شهروندان این کشور به خاطر استقبال گرم و مهمان‌نوازی‌شان تشکر و قدردانی نماییم.
سلام‌های گرم و تمنیات نیک مردم افغانستان را برای شما وسیله می‌شوم. مردم ما در آرزوی آینده‌ی صلح‌آمیز و مرفه برای دو کشور می‌باشند. مطمینم که ما در آستانه‌ی رقم‌زدن دور جدیدی از روابط دوجانبه و منطقه‌ای استوار براحترام متقابل و افزایش همکاری‌ها و رفاه مشترک قرارداریم.
در حالی‌ از پاکستان دیدن می‌کنم که آینده‌ی صلح‌آمیزی در افق برای افغانستان به چشم می‌خورد. در دوازدهم ماه جاری در دوحه اولین نشست مذاکرات صلح و آشتی با طالبان را افتتاح کردم. همین اکنون تیم مذاکره کننده‌ی ما در دوحه دور یک میز قراردارند و در باره‌ی راه‌ها‌یی پایان بخشیدن به جنگ از راه‌های مسالمت‌آمیز و توافق سیاسی در افغانستان بحث و مذاکره می‌کنند.
پاکستان در زمینه‌سازی برای آغاز مذاکرات نقش عمده‌ای بازی کرد و اکنون نقش مهم‌تری نه تنها در کمک به پایان رسانیدن موفقانه‌ی این فرایند بل‌که در ایستادن در کنار مردم و حکومت افغانستان در ساختن منطقه‌ای صلح‌آمیز و مرفه دارد.
بنابراین، من و هیأت همراهم از حکومت و مردم پاکستان به خاطر تلاش‌های آنان در راستای تحقق صلح تشکر می‌کنیم و چشم به راه گام‌های عملی مشترک در این مسیر هستیم.

خانم‌ها و آقایان!
به این باورم که اکنون فرصت آن رسیده است تا از شعارها و بیانه‌های کهنه و تکراری و تیوری‌های توطیه‌ای که ما را عقب به نگه‌داشته‌اند عبور نماییم و فصل تازه‌ای را رقم بزنیم.
به نفع نیست تا وضعیت موجود را ادامه بدهیم. ما به روی‌کردهای تازه‌ای نیاز داریم. مردم ما این‌ را از ما توقع دارند و می‌خواهند. بیش‌تر از هرزمانی نیازمندیم تا به منطقه‌ی خود به عنوان یک منطقه‌ی واحد ببینیم.

باید به واقعیت‌های منطقه‌ی خود در ۳۰ سال گذشته نگاه نماییم و تغییرات جغرافیای-سیاسی و جغرافیای-اقتصادی را در نظر بگیریم. سپس باید درس‌های لازم را از سود و زیان خود و تهدیدها و فرصت‌ها بگیریم. به این باید توجه نماییم که اگر ما راه‌حل‌های استوار بر برد-برد، تنش‌زدایی، میانه‌روی، اتصال منطقه‌ای بیش‌تر، تجارت‌، ترانزیت، همگرایی اقتصادی و تعامل موثر و بیش‌ترمیان تاجران و مردم را دنبال می‌کردیم امروز در کجا قرار می‌داشتیم. دانشمندان گرانقدر! می‌خواهم شما در باره‌ی بهای سیاست عدم همکاری و فرصت‌هایی‌ را که به این دلیل نوع روی‌کرد از دست داده‌ایم برای ما بگویید. اما به قول معروف در زبان فارسی؛ ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است.

می‌دانیم که در برخی از عرصه‌ها پیش‌رفت‌های داشتیم اما در عرصه‌های دیگری در جهان رقابتی و از نگاه تکنالوژی باهم پیوسته و درهم‌تنیده‌ی امروز عقب مانده‌ایم. با چالش‌ها و تهدیدهای جدی‌ای به شمول لایه‌های مختلف دهشت‌افگنی، افراط‌گرایی، نابردباری و بالآخره وبای کوید ۱۹ که هیچ‌کشوری از آسیب آن در امان نمی‌باشد روبروهستیم.

خانم‌ها و آقایان!

به این باورم که زمینه‌ها و فرصت‌های فراوانی برای همکاری‌های امنیتی، سیاسی و اقتصادی وجود دارند و با در نظرداشت وضعیت کنونی جغرافیای-سیاسی منطقه فرصت‌های تازه‌ای برای همکاری فراهم گریده‌اند. بنابراین، دو کشور بیش‌تر از هرزمانی به همکاری مشترک و تعامل بیش‌تر برای همز‌یستی مسالمت‌آمیز و مرفه نیازدارند.

اکنون فرصت آن رسیده است تا ملت‌های ما در انتخاب‌های استراتیژیک خود تجدید نظر نمایند. چشم‌اندازه‌ تازه‌ای را به معرفی بگیرند. مشکلات و منافع مشترک را به بحث بگیرند و این را بدانند که صلح و ثبات در افغانستان یا در هر کشوری در جغرافیای جنوب و مرکز آسیا می‌تواند پیامدهای مثبتی برای همسایگان و همگرایی منطقه‌ای داشته باشد.

به عنوان رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی مسوولیت دارم تا در راه ایجاد اجماع و سازمان‌دهی تلاش‌های مشترک برای تقویت آشتی ملی و پایان بخشیدن به جنگ در افغانستان از طریق یک راه حل سیاسی عادلانه، فراگیر و با عزت تلاش نمایم. برای انجام این کار، این اصل را نیز نباید فراموش کنیم که افغانستان امروز افغانستان ۱۹۹۶ یا ۲۰۰۱ نیست. افغانستان امروز جوان و متکثراست. ملت ما بیش‌تر از هرزمانی با یک‌دیگر وصل و در ارتباط اند و مصمم اند تا خود آزادانه در باره‌ی حکومت و نظام هم‌خوان با وحدت و تنوع جامعه‌ی خود تصمیم بگیرند. این ملت متحول و دگرگون شده می‌خواهد دستاوردهای بنیادین خود را به شمول حقوق و آزادی‌های فردی تمام گروه‌های ساکن افغانستان حفظ نماید

ما نمی‌خواهیم و اجازه نمی‌دهیم هیچ‌ دهشت‌افگنی در کشور ما حضور داشته باشد و اجازه نمی‌دهیم هیچ گروه و شبکه‌ای تهدیدی برای ملت دیگری باشد.

مذاکرت بین‌الافغانی کنونی زمینه‌ی مناسب و امیدوارهایی را فراهم کرده است تا با جنگ خداحافظی کنیم و با استفاده از صبر، گفت‌وگو و گذشت به این توافق برسیم که کشور خود را متحدسازیم.

از تلاش‌های موثر ایالات متحده‌ی امریکا، ناتو، سایر کشورهای سهیم و همکاران منطقه‌ای خود که از سال ۲۰۰۱ به این‌سو در کنار ما قراردارند تشکر و قدردانی می‌کنیم. به همکاری‌های استراتیژیک خود با این کشورها به دیده قدر می‌نگریم و امیدواریم این همکاری و تعاون تا مراحل بعدی روند صلح در کشور ادمه یابد

دوستان و همکاران گرانقدر!

پاکستان و افغانستان هردو به صلح و آینده‌ی بهتر نیاز دارند. هردو بهای سنگینی در مقابله و رویارویی با گروه‌های مختلف تروریستی پرداخته‌ایم که تا اکنون نیز به عنوان خرابکار عمل می‌کنند. ما باید با کشورهایی همفکر علیه این عناصر همکاری نماییم.

اکنون توقع ما این است تا در مذاکرات بین‌الافغانی در باره‌ی کارشیوه‌ی رفتاری و سپس روی دستورکار توافق صورت گیرد. در عین حال ما از همه طرف‌ها می‌خواهیم خشونت را به صورت جدی کاهش دهند و در حرکت به سوی یک آتش بس جامع و دایمی از آسیب‌رسانیدن به افراد ملکی خود داری نمایند.

می‌خواهم از مردم و حکومت پاکستان به خاطر میزبانی از ملیون‌های مهاجر کشور در چهار دهه‌ی گذشته تشکر و قدردانی کنم. می‌خواهیم مهاجران ما به صورت داوطلبانه و با عزت و امید تازه به آینده‌ی جدید به کشور خود برگردند.  

صلح یک اصل و مکلفیت اسلامی است. ما نباید فرصت استثنایی موجود برای دست‌یافتن به صلح را از دست بدهیم. حالا که یخ‌‌ها شکسته‌اند، ما همه مسوولیت داریم تا نقش خود را برای موفقیت این فرایند و جلوگیری از عقب‌گرد ایفا نماییم.

دعا می‌کنیم تا خداوند عزوجل همه‌ی ما را به راه راست هدایت فرماید.

تشکر از توجه‌تان